Premier Donald Tusk zapowiedział, że wystąpi do prezydenta Karola Nawrockiego z wnioskiem o mianowanie Andrzeja Domańskiego na stanowisko wicepremiera. Decyzję ogłosił w Sejmie podczas debaty nad wnioskiem o wotum nieufności wobec szefa resortu finansów i gospodarki. Chwilę później izba odrzuciła ten wniosek.
Szef rządu przedstawił Domańskiego jako jednego z filarów swojego gabinetu. Podczas wystąpienia przekonywał, że minister finansów i gospodarki jest «naprawdę wybitnym ministrem». Jednocześnie zaatakował Prawo i Sprawiedliwość, zarzucając opozycji, że marzy o tym, żeby w Polsce się coś zawaliło.
Zapowiedź awansu Domańskiego padła w trakcie debaty, która miała zdecydować o jego dalszej pracy w rządzie. Wniosek o wotum nieufności został odrzucony, co oznacza, że minister zachowuje stanowisko. Połączenie obu wydarzeń — odrzucenia wniosku i deklaracji premiera — wzmacnia pozycję Domańskiego w Radzie Ministrów.
Podniesienie ministra finansów i gospodarki do rangi wicepremiera to zmiana w strukturze rządu. Wicepremierzy w polskim systemie pełnią funkcję zastępców szefa rządu i mogą przewodniczyć pracom Rady Ministrów w zastępstwie premiera. Nominacja wymaga jednak formalnego wniosku do prezydenta, który powołuje członków Rady Ministrów na wniosek premiera.
Domański kieruje resortem finansów i gospodarki, odpowiadając za politykę fiskalną oraz nadzór nad kluczowymi obszarami gospodarczymi. Jego ewentualne wyniesienie do rangi wicepremiera może oznaczać szerszy zakres odpowiedzialności w koordynacji prac rządu, zwłaszcza w obszarze gospodarczym.
Sprawa ma wymiar polityczny wykraczający poza samą nominację. Głosowanie nad wotum nieufności było okazją do starcia między obozem rządzącym a opozycją, a deklaracja premiera stała się elementem obrony ministra. Odrzucenie wniosku przez Sejm potwierdziło, że koalicja rządząca ma wystarczające poparcie, by utrzymać Domańskiego na stanowisku.
Teraz decyzja o ewentualnym powołaniu Domańskiego na wicepremiera należy do prezydenta Karola Nawrockiego, do którego premier skieruje stosowny wniosek. To kolejny etap procedury, który może wpłynąć na układ sił w rządzie i na sposób prezentowania polityki gospodarczej przez obóz rządzący.
1